Vrijmetselarij Loge Groot Nederland

Robert Burns
Schotse dichter, 25 januari 1759 Alloway – 21 juli 1796 Dumfries.

Robert Burns is de bekendste dichter die in het Schots (het Engels-Schotse dialect, niet de Keltisch Schotse taal) geschreven heeft. Zijn gedicht Auld Lang Syne wordt in Engelssprekende gebieden vaak gezongen bij de overgang naar het nieuwe jaar.

Biografie
Hij werd geboren in Alloway, Ayrshire, Schotland in een arme boerenfamilie. Zijn ouders zorgden ervoor dat hij een goede opleiding kreeg toen hij jong was.

Burns was vrijmetselaar, hij werd op 4 juli 1781 ingewijd in de St. David Lodge in Talborlton en geldt als een van de meest illustere en vereerde van de Schotse vrijmetselaars. Burns' reputatie als rokkenjager en drinkebroer staat haaks op de idealen van de Vrijmetselarij, die in die tijd in Schotland bijzonder populair was (en dat nog is!) als plaats om sociale contacten te leggen: Burns had zijn aanstelling als belastingambtenaar eraan te danken en het feit dat zijn loge hem in 1787 tot 'Poet Laureate' uitriep schiep waarschijnlijk verplichtingen tot het schrijven van poëzie waarin de deugden van de broederschap werden bezongen.

Hij begon met het schrijven van poëzie in 1783, en gebruikte een traditionele stijl en het Ayrshire dialect van het Schots. De gedichten werden lokaal goed ontvangen, en werden in 1786 onder de naam Poems, Chiefly in the Scottish dialect uitgegeven door een drukkerij in Kilmarnock. Hierdoor werd hij beroemd in Schotland en als gevolg hiervan bracht hij een aantal jaren door in Edinburgh.

Auld Lang Syne kan vertaald worden met ‘lang geleden’ of ‘vervlogen tijden’. Burns schreef naar eigen zeggen de tekst op uit de mond van een Schotse man en bewerkte het op de manier van oude Schotse balladen. Hij leverde er ook een melodie bij, al is dat niet de melodie die nu gebruikt wordt. Deze melodie is wereldwijd bekend, ook in niet-Engelstalige landen, en is over het algemeen bekender dan de tekst. In Nederland is het ook bekend als melodie van het refrein van voetballied Wij houden van Oranje.

Traditioneel wordt het lied gezongen bij de overgang van het oude naar het nieuwe jaar, in Schotland Hogmanay. De zangers staan daarbij in een kring; tijdens het eerste couplet houden zij elkaars hand vast, bij het tweede worden de armen in elkaar gehaakt en bij het derde beweegt de kring zich achtereenvolgens naar binnen en naar buiten. Met de emigratie van Schotten naar andere Engelstalige landen werd het lied, en daarmee ook de traditie, meegenomen.
Het lied is melancholiek van aard en wordt, ook bij andere gelegenheden dan Nieuwjaar, wel gebruikt als afscheidslied. De tekst verwijst naar de herinneringen aan oude tijden, waaraan men gezamenlijk terugdenkt onder het genot van een goed glas.
Ook in niet-Engelstalige landen als Japan, Taiwan, Korea en de Filipijnen wordt het lied gebruikt, onder andere bij gelegenheden als diplomeringsceremoniën en begrafenissen.

Hij schreef Auld Lang Syne in de 10 km buiten de stad Dumfries gelegen Ellisland Farm. Zijn faam bracht verder geen geld met zich mee, en hij zag zich in 1788 genoodzaakt terug te gaan naar de boerderij. Hij bouwde er een woonhuis en probeerde nieuwe landbouwmethoden te introduceren. Zijn pogingen mislukten en hij verhuisde naar Dumfries om daar commies te worden. In 1789 ging hij voor de regering werken op de afdeling Douane en Heffingen.

Hij overleed op 37-jarige leeftijd door hartproblemen en werd begraven op de begraaf-plaats van de rode zandstenen St. Michael's Church bij zijn woonplaats.

Burns supper
Op zijn verjaardag, die nog jaarlijks door Schotten over de hele wereld gevierd wordt (Burns Supper), wordt traditioneel een haggis geserveerd, die ceremonieel onder begeleiding van doedelzakmuziek naar de tafel wordt gedragen. Ook de ode 'To a haggis' wordt bij deze gelegenheid meestal gereciteerd.

Schotse folksongs
Robert Burns, de bard van Caledonië, is niet alleen de bekendste Schotse dichter maar tevens meester van de Engelstalige folk. Overal ter wereld worden zijn liedjes gezongen door zowel leken als gerenommeerde folkzangers. Van 1787 tot zijn dood werkte Burns, pro deo, aan het verzamelen, reconstrueren, componeren en dichten van Schotse folksongs voor resp. "The Scots Musical Museum" en George Thomson's "Select Collection of Original Scottish Airs". Liefde, drank, noeste arbeid, kameraadschap, vaderlandsliefde en schuine praat, alles komt in deze verzameling liedjes aan de orde.